Relive the nostalgic bus companies during the 80s and 90s roadtrips to provinces Sa bawat sulok ng Pilipinas, bago pa man sumulpot ang mga modernong bus na may malamig na aircon, LED screen, at makinis na pintura, may nauna nang mga hari ng kalsada—ang mga bus liner ng dekada ’80 at ’90. Sila ang makukulay na higanteng sasakyang naghatid ng libo-libong alaala at kuwento sa kabila ng usok, trapiko, at init ng kalsada. At kung ikaw ay lumaki sa panahong iyon, tiyak na may isang

May kakaibang lamig ang Disyembre noon—hindi lang dahil sa amihan na humahaplos sa balat, kundi dahil dala nito ang isang uri ng saya na ngayon ay parang alaala na lamang na may bahagyang kirot sa dulo. Sa kalye namin, bawat umaga ng Disyembre ay nagsisimula sa amoy ng nag-iinit na gata para sa bibingka at puto bumbong sa kanto. Tumatakas ang usok mula sa bilao, para bang nanunukso na, “Malapit na, Pasko na talaga.” Noong dekada nobenta, ang lamig ng hangin ay kasabay ng init

"Sir Jack" May tamis talagang balik-balikan ang mga unang sandali na kumita ka ng sariling pera—yung pakiramdam na may trabaho ka na, may sweldo, at unti-unti mong binubuo ang sarili mong mundo. Minsan gusto kong ulit-ulitin sa isip yung panahon na parang hinila ako ng tadhana sa isang karerang hindi ko naman inasahan, matapos ang kung ilang ulit na pag-aapply at pagdaan sa kung anong establisyemento na kalaunan ay naging tahanan ko nang mahigit pitong taon. Hanggang ngayon,